Harttrimclubdelft en omstreken

voor hart en vaatziekte

Pagina 3 van 4

Leden Mutaties

1e Kwartaal 2016

Nieuwe leden :
Dhr. R. van den Blink
Dhr. C.K. Buis
Dhr. R. Heijkoop
Mevr. L. van Iperen
Mevr. M.A. Kok
Dhr. L.L.L. Rutten
Mevr. G.A. Schrier
Dhr. L.M. Zwinkels

Bedankt als lid  :

Dhr. G.J. Bos
Dhr. A.T. Bosch
Dhr. J.P.A. de Kok
Mevr. A.C.M. Vijverberg – Barendse

38e Algemene Ledenvergadering 21 maart 2016

Met 56 Leden.
Vergadering is vlot verlopen na de pauze een Presentatie door cardioloog Jan Constandse.

VAN DE REDACTIE

Mensen die vrijwilligerswerk doen, worden niet met geld maar
vaak wel met voldoening beloond. Denk nou niet dat aan
vrijwilligerswerk alleen maar leuke kanten zitten.
Neen, net als in het leven worden ook hier
de leuke momenten afgewisseld door minder
leuke. Maar alleen al van de gedachte dat je
iets doet waaraan anderen plezier beleven, wordt je al blij van binnen. De
praktijk is jammer genoeg dat het aantal mensen dat vrijwilligerswerk doet
de laatste jaren afneemt. En dat is erg jammer zou je kunnen zeggen, want al
die mensen die dit niet doen missen dat heerlijke gevoel van voldoening. De
bestuursleden van de Harttrimclub zijn ook vrijwilligers. Ook deze mensen
halen voldoening uit hun activiteiten en zorgen ervoor dat u iedere donderdag
kunt sporten, op dinsdag en woensdag kunt fitnessen en dit blad
kunt lezen. Leuke bijvangst is dat de bestuursleden (en hun partners) een
aardig vriendenclubje vormen. Waarom vertel ik dat allemaal? Denkt u
dat ik zelfs onder het schrijven van dit redactieartikel met een brede grijns
om mijn mond achter mijn pc zit? Neen, mijn gezicht staat zelfs deze keer
bezorgd. Want waarom duurt het zo lang – als dit voorgaande waar mag
zijn – voordat iemand zich aanmeld als vice-voorzitter? Al jaren zijn we naar
iemand op zoek voor deze functie, vaak hebben we er over geschreven of het
vermeld op de jaarlijkse ledenvergadering. En het is ook nog de functie in
het bestuur waar de minste werkzaamheden aan kleven.

Dus: Als u dit leest en denkt: “Ik mis toch regelmatig een stukje voldoening
en kan een aantal vrienden eigenlijk wel gebruiken” schroom dan niet en
meldt u dan aan als de nieuwe vice-voorzitter. Dat is ook beter voor de continuïteit
van onze vereniging. Ik ben benieuwd naar het aantal aanmeldingen,
maar ben al blij als één serieuze kandidaat zich laat horen.

HEBT U DAT NOU OOK …?

HEBT U DAT NOU OOK …?
De schijf van vijf ….
Ik schreef laatst dat ik wat in de war was. Ik ben er nu achter hoe dat kwam.
Ik luisterde teveel naar de radio en ik las te vaak de krant. Dan raak je pas
echt in de war. Neem nu onze voeding. Eerst lees je dat we allemaal worden
gedwongen om sprinkhanen en meelwormen te eten omdat het vlees te duur
betaald wordt. Te duur door milieumaatregelen, de onrendabele manier van
vlees kweken, de groei van de wereldbevolking en ga zo nog maar even door.
Ik ging me bijna zorgen maken, want ik ben een fervent vleeseter. Net op
tijd las ik dat meer dan 50 gram vlees per dag, week of jaar ( dat stond er
niet bij) schadelijk was. Bewerkt vlees? Is niet alle vlees bewerkt dan? Nou
ja, ik eet graag een mals stukje biefstuk. Hemeltje, rood vlees is ook niet
veilig! En dan de schijf van vijf. Vanaf mijn prille jeugd ben ik opgevoed
met deze schijf, soms aangepast door mijn ouders vanwege de financiën. Ik
ben er veel ouder mee geworden dan ik ooit had gedacht.Bijna wekelijks
lees je in de krant dat oudjes bestolen zijn van (bijna) al hun geld dat op de
betaalrekening stond. Ik voel mij inderdaad bestolen, omdat mijn pensioen
al jaren gelijk blijft en nog lang zal blijven omdat ze de regels veranderd
hebben, maar mijn kleiner wordende reservepotje staat natuurlijk niet op de
betaalrekening, maar op een andere bankrekening.
Kortom, door niet meer zoveel te lezen in de krant en door minder te luisteren
naar de radio, word ik misschien wat minder verward. Mocht ik toch
weer verward raken, waarschuw me dan. Ik schakel dan zo snel mogelijk
terug naar mijn biefstukje en de oude schijf van vijf.
MO

Groep 7: Een gezellig groepje!

Hoe gezellig het is om bij de Harttrimclub te sporten bewijst groep 7, een van de twee zwemgroepen die we hebben.
Iedere week kom je elkaar tegen in het zwembad en tijdens de koffie in het bedrijfsrestaurant.
Maar ….. samen uit eten – eens per jaar – is voor deze groep minstens zo’n groot genot!

8 september 2015
Bewegen is de hoofdzaak bij de Harttrimclub, maar als het gezellig is gaat dat nog beter. Groep 7 is zo’n gezellige groep. Niet van die drukdoeners – het is een zwemgroep dus mogen ze zich niet al teveel inspannen – maar dat is geen reden om het elkaar naar de zin te maken.

Iedereen komt graag iedere donderdag naar het revalidatiecentrum van Sophia en zet zijn of haar beste beentje voor. Daarna koffie drinken in het restaurant maakt de avond compleet.

Kijk naar de foto’s (met dank aan Bram Schipper) 2015-09-03 19.13.38 (2) 2015-09-03 19.14.05 (2) 2015-09-03 19.19.33 (2) 2015-09-03 19.30.55 2015-09-03 19.31.39 2015-09-03 19.31.49 2015-09-03 19.57.45 2015-09-03 20.05.13 2015-09-03 20.06.09en zie hoe iedereen het naar de zin heeft.

Volleybaltoernooien najaar 2015

Toernooi Hartenjagers

17 oktober 2015 Oostzaan, De Les

 

Exact 9 uur gingen de eerste signalen van de satelliet naar Sophia en even later vertrokken twee tom-tom aangestuurde  suv’s richting Oostzaan. Het was mistig en somber, prima weer om de hele dag binnen te zijn en iets leuks te doen.

10.00 aan de koffie in Oostzaan, 10.15 omgekleed en na de groepsfoto in ons schitterende tenue de ogen gericht op een sport juf voor uptempo rekken en strekken op dance-muziek. Om ons heen veel bekende gezichten.

De eerste tegenstander was Heart Beat Almere. Gelijk spannend, maar het liep prima. Vanaf het begin een voorsprong ook en het bleef gelijk op gaan. Vlak voor het eind kwam Almere toch onverwacht opzetten en zelfs voor,  23-21 voor wat later bleek de winnaar van onze poule te zijn. Wij keken elkaar verbaasd aan omdat we de wedstrijd in twee minuten uit handen hadden gegeven. Maar eerlijk is eerlijk, ze zijn nu eenmaal een erg goed team. Het handen schudden bevestigde  nog eens waarom, meer lengte, meer kracht. Onze uitgespeelde kansen werden geplaatst achterin gespeeld, die van hun met kracht over het net geslagen. Maar ons goede samenspel stemde tot tevredenheid. Wij waren vooral voor het spelplezier gekomen en dat kwam er gelijk uit.

Na Almere ontmoetten we Gendt, Purmerend, Oss, Alkmaar, Leiden en Gouda in verschillende poules. De indeling gebeurde volgens een nieuwe variant, maar voor ons maakte dat niet wezenlijk uit. Onze wedstrijden waren spannend en daar ging het om.

Ze verliepen eigenlijk allemaal soortgelijk, het verschil zat in nuances. We scoorden prachtige punten vanuit een goede opbouw, afgerond door een slimgeplaatst balletje, een onverwachte versnelling of een smash-achtige zwieper. We speelden lastige ballen hoog waardoor anderen tijd kregen toe te snellen. Ook blokken aan het net lukte soms. Dat stemde tot tevredenheid.  Maar we hielpen de tegenstander ook regelmatig zelf in het zadel door onhandigheid of stomme ballen. Zoals elkaar in verwarring brengen, vergeten terug het veld in te komen nog trots na een goede service, of simpelweg gebrek aan techniek en aan routine. En dat natuurlijk net als we weer lekker voor stonden. Maar ook dan kwam er altijd weer een loeiharde service onze kant op die we met een hoge boog onder controle brachten en in drieën handig weg tikten. Of een lange rally waarin we met goed samenspel en reflexen van geen wijken wilde weten. En als wij dan de winnende klap of intikker produceerden keken we elkaar tevreden aan. En als het na een lange rally niet lukte, na even diep zuchten, ook.

Voor 152 punten gebruikten we 105 minuten, per minuut  1,45 punt, onze tegenstrevers maakten er jammer genoeg 10 meer, maar niet van hogere kwaliteit. Vaak een close finish. We sloegen minder hard en waren ook gemiddeld iets kleiner, maar minstens zo leip. Toen het erop zat waren we dan ook zeer tevreden omdat we ons dapper geweerd hadden. De dik verdiende bitterballen stonden dan ook voor ons op tafel terwijl de stand werd opgemaakt, maar wij hadden geen illusies. In de finale stonden gebruikelijke teams:  Hartenjagers Zaanstreek won van Capri Rotterdam na verlenging. Wij zagen dat vanuit de kantine en genoten van de versnaperingen.

Team: Ton,  Ron, Peet, Henk, Rob, Henry en Gerard

Coach & Begeleiding: Wim

Verslag: Rob

 

 

 

Volleybaltoernooi HTC Gouda en Omstreken

7 november 2015, de Revanche

 

Net terug uit Oostzaan van een gezellige, sportieve maar ook leerzame zaterdag stonden 7 november om 9.15 uur weer 8 liefhebbers klaar voor Sophia. Bekend ritueel: satelliet waarschuwen en op pad, bij de derde afslag vriendelijk: sla rechtsaf,  de Mitsubishi stuurt naar links. Voordeel was dat we op de heenweg een blik in de binnenstad van Gouda konden werpen terwijl we op de terugweg van de weilanden eromheen konden genieten.

Melden, koffie, omkleden en om 10.15 uur klaar voor de warming-up, dit keer door dezelfde mevrouw die ook de ontvangst deed. Naar later bleek hield zij ook (met een assistent) de standen bij, deed de aankondigingen en prijsuitreiking. Hulde voor deze duizendpoot.

15 Teams verdeeld over 3 poules, met daarna een vervolg met per poule de op 1, respect 2, 3, 4 en 5 geëindigden. Prijzen 3 bekers en 18 felbegeerde pakjes Goudse stroopwafels van sponsor ‘de Wafelwinkel van Markus’.

Half tien werd Haagse Bluf voor onze neus gezet. Gerenommeerd team met enkele stevige knapen erin. Het liep vanaf het begin goed. Handig samenspel, geconcentreerd blijven, de bal weg houden bij hun reuzen en met snelle reflexen reageren als er toch harde klappen door kwamen. Beide teams waren enigszins verbaasd toen bij het fluitsignaal 25-23 voor ons op het bord stond. Dik verdiend. Die lijn trokken we gelijk door. Phoenix Purmerend moest er met 36-16 aan geloven. Het ons onbekende Dio Ugchelen was ons vervolgens de baas, ondanks dat we zelfs een tijdje met 7 in het veld stonden. Lang waren we gelijkwaardig, maar zij zijn goede volleyers en bleken gelijkmatiger, terwijl wij af en toe slordig en niet op safe speelden. De vierde in de poule was de thuisploeg. Onze start was slecht, ongeconcentreerd, maar toen het ging lopen waren we heer en meester: 34-16.

Een prima resultaat in de eerste ronde, op doelsaldo bleken we tweede in de poule, eerste was Haagse Bluf (door ons wèl verslagen). Hierdoor zouden al 9 teams zeker achter ons eindigen. In het vervolg na de pauze dus met nummers 2 van poule B en C de stijd om plaats 4, 5 en 6. Eerste tegenstander bleek CardioSport Rijnmond. Sterk team, het leverde een mooie strijd op. Lange ralley’s met van hun kant harde klappen door ons beantwoord met slim geplaatste ballen. Ook aan het net stonden we ons mannetje. Doordat onze boog (nog) niet constant gespannen kan zijn werd het een nipte nederlaag. De laatste match was tegen Cardio Cracks. We weerden ons goed maar voor het eerst voelden we dat we niet echt een kans zouden hebben. Deels omdat wij af en toe een dip hebben en enkele vaardigheden missen, maar ook omdat zij een soepel spelend team zijn met meerdere sterke lange mensen waardoor de bal soms wel erg hard over het net kwam. We konden goed volgen en pakten mooie punten, maar bleven op afstand.

Eindresultaat een zesde plek èn een goed gevoel. Ook nu waren we zeer tevreden over de gezellige sportdag, extra was een onuitgesproken trots. Vandaag waren de inzinkingen niet doorslaggevend geweest, was de concentratie snel weer terug waardoor er minder overmoedige acties (missers) waren. Daarbij speelde de les van Oostzaan, maar ook het bij de les houden door onze playing coach een grote rol. Vandaag gold: wat we pakken konden hadden we ook, op het onmogelijke blijven we oefenen.

Voor de statistieken: in 90 minuten 152 punten voor en 133 tegen. In de finale won Oud Capri van OBHR.

Team: Gerard, Henk, Henry, Ronald, Ton, Rob, Patrick

Begeleiding en coach: Wim

Verslag: Rob

Bericht van de Hart en Vaatgroep

De Hart en Vaatgroep heeft haar nieuwsbrief van september uitgebracht. Deze vereniging – waar de Harttrimclub lid van is – zoekt vrijwilligers om de geplande activiteiten uit te kunnen voeren. U kunt zich rechtstreeks bij de Hart en Vaatgroep aanmelden.

Er staan ook veel wetenswaardigheden in de nieuwsbrief. Lezen dus …..

Klik en open de nieuws brief

 

 

 

 

HEBT U DAT NOU OOK …?

HEBT U DAT NOU OOK …?

Kneuterige gezelligheid Recent ging ik met mijn vrouw voor een korte vakantie naar Portugal. Omdat we opzagen tegen het drukke Schiphol en de reis er naar toe, besloten we om via Rotterdam te gaan. De rit naar het vliegveld duurde ongeveer 5 minuten. Bij aankomst op Rotterdam- Den Haag Airport (hoe verzin je zo’n naam?) besloot de dame van het informatiepunt ons naar de balie te brengen, want er was toch niemand. Ze bracht ons bij de betreffende balie en zei dat die nog gesloten was. “Nee hoor”, zei de dame achter de balie, “Ik ben al open”. Ze hielp ons aan een geprinte instapkaart, verloste ons van de koffers en stuurde ons naar de koffie in de vertrekhal. Via de beveiliging kwamen we in de vertrekhal zelf, waar het akelig rustig was. Na de koffie en wat leeswerk, kwam de melding dat het vliegtuig vertraging had. Geleidelijk werd het drukker en bleken er die middag 4 vliegtuigen te vertrekken. De vertraging liep voor ons op tot 1 uur, maar toen konden we toch vertrekken. Via een controle, waar werd verteld of je vóór of achter in moest stappen, liepen we tussen afzetlinten door de regen en wind naar een van de twee trappen. Bij de terugreis uit Faro waaide het behoorlijk hard. We waren er zelfs 20 minuten voor de officiële aankomsttijd. Opnieuw moesten we tussen afzetlinten naar de aankomsthal lopen waar de koffers zouden aankomen. Dat bleek een ramp. Het lopende bandje was slechts aan één kant benaderbaar en de ruimte was niet berekend op het aantal mensen (ca 180). Via een gezamenlijke smalle gang voor dames en heren was een toegangsdeur naar de baby- en damesruimte en verderop 2 toiletten voor de heren, zodat er in de gang 2 files ontstonden. De koffers op het bandje kon je (als je geluk had) van korte afstand zien aankomen, omdat de wachtenden opeengepakt

HEBT U DAT NOU OOK …?

Zomer Bij het woord alleen al schieten de herinneringen door mijn hoofd. Het was ook in mijn jeugd wel eens huilen met de pet op wat het weer betreft, maar als kind merkte je dat haast niet. Je speelde buiten tot het donker werd en als het regende, schuilden we samen onder een luifel of afdak en bedachten kattenkwaad. Toen we ouder werden, trokken we er op warme dagen op uit om ergens in een sloot te leren zwemmen. Nu kan ik intens genieten van het zitten in de zon, (met petje omdat de isolatie ontbreekt) of achter het glas om naar de arme sloebers te kijken die zich op de fiets door de regen naar hun werk haasten. Ja, er zijn ook ouders die hun kind per auto naar school brengen, maar dat lijkt mij toch niet zo’n goed idee. Al wat ouder, fietsten we van Delft naar Ouddorp, waarbij je na de oversteek van het Haringvliet nog een heel eind moest, want die pont stak niet recht over. Mijn vader had via via een stalen keet gekocht, met een dak van golfplaten, waarin we dan wel zes weken verbleven. Vrijwel elke dag op het strand, vaak in zwembroek maar soms ook in regenkleding, want je moest naar buiten, het was vakantie. Nog weer ouder leerde ik daar een meisje kennen, die niets ophad met die “overlanders”, maar een aantal jaren later toch met me trouwde. Daar zit ik nu nog mee in de zon. Waar ik me overigens erg aan stoor, zijn die mensen die in koudere perioden in het voorjaar vol trots melden dat er volgende week woensdag kans is op een (eerste) zomerse dag. Optimisten zoals ik plannen dan een dag genieten. Die zomerse dag komt vaak niet op woensdag, of niet in het westen of helemaal niet, door een onverwachte storing. Dat is pas balen!

MO

Toernooi bij Cardio Sport Rijnmond (9 mei 2015)

Op deze niet met zon overgoten dag zijn wij met vier auto’s vertrokken richting het Rijnmond spektakel.

Daar aangekomen zijn _DSC2541we verwelkomt met koffie en een Schiedamse lekkernij (nee, geen jenever). De warming up begon om 10 uur en zo stonden er zo ongeveer 125 mannen en vrouwen met armen en benen te zwaaien, onder leiding van een soort Olga Commandeur en werd de muziek van het leek wel een langspeelplaat afgewerkt.

HTC Delft bestond uit de spelers Kees van Zuijlen, Henri van Oort, Gerard Vrolijk, Ton van der Velden, Piet Bezemer, Ronald Westdorp en speler/coach Ton Knipping, die ook de opstelling maakte. Algehele leiding in handen van Wim Borsboom.

Door het technische praatje van Ton K stonden alle neuzen dezelfde kant op met als kreet “plezier voorop, dan komende punten ook” zo zijn we aan de wedstrijden begonnen.

Na wedstrijden tegen de Meerbloem uit Zoetermeer – die we nipt verloren – , Hart Vooruit uit Vleuten – die we overtuigd met twee punten verschil wonnen – en Heartbeat uit Almere – een wat ruimer verlies en Oud Capri uit Rotterdam – die ook onze meerdere bleek, werden we 4e in de poule en speelden we vervolgens in de kruisfinale tegen de andere nummers 4.

Haertbeat Almere 2 was onze eerste in deze kruisfinale. Na een hevige strijd, die gelijk opging sloegen we vlak voor de toeter de gelijkmaker binnen. De tweede tegenstander in de kruisfinale Hartslagen uit Alkmaar pakten we met 57-27.

Na al deze overwinningen, gelijke spelen en nederlagen zijn wij op dit toernooi als 10e geëindigd.

Er zit progressie in deze ploeg al gaat het stapje voor stapje. Als extra vermelding van deze dag een bedankje richting Cardio Sport Rijnmond die dit toernooi voor de eerste keer hebben georganiseerd. Goed en sportief!

HTC Delft heeft het heeeeeeel erg naar de zin gehad.

 

AV

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2020 Harttrimclubdelft en omstreken

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑