Volleybaltoernooien najaar 2015

Toernooi Hartenjagers

17 oktober 2015 Oostzaan, De Les

 

Exact 9 uur gingen de eerste signalen van de satelliet naar Sophia en even later vertrokken twee tom-tom aangestuurde  suv’s richting Oostzaan. Het was mistig en somber, prima weer om de hele dag binnen te zijn en iets leuks te doen.

10.00 aan de koffie in Oostzaan, 10.15 omgekleed en na de groepsfoto in ons schitterende tenue de ogen gericht op een sport juf voor uptempo rekken en strekken op dance-muziek. Om ons heen veel bekende gezichten.

De eerste tegenstander was Heart Beat Almere. Gelijk spannend, maar het liep prima. Vanaf het begin een voorsprong ook en het bleef gelijk op gaan. Vlak voor het eind kwam Almere toch onverwacht opzetten en zelfs voor,  23-21 voor wat later bleek de winnaar van onze poule te zijn. Wij keken elkaar verbaasd aan omdat we de wedstrijd in twee minuten uit handen hadden gegeven. Maar eerlijk is eerlijk, ze zijn nu eenmaal een erg goed team. Het handen schudden bevestigde  nog eens waarom, meer lengte, meer kracht. Onze uitgespeelde kansen werden geplaatst achterin gespeeld, die van hun met kracht over het net geslagen. Maar ons goede samenspel stemde tot tevredenheid. Wij waren vooral voor het spelplezier gekomen en dat kwam er gelijk uit.

Na Almere ontmoetten we Gendt, Purmerend, Oss, Alkmaar, Leiden en Gouda in verschillende poules. De indeling gebeurde volgens een nieuwe variant, maar voor ons maakte dat niet wezenlijk uit. Onze wedstrijden waren spannend en daar ging het om.

Ze verliepen eigenlijk allemaal soortgelijk, het verschil zat in nuances. We scoorden prachtige punten vanuit een goede opbouw, afgerond door een slimgeplaatst balletje, een onverwachte versnelling of een smash-achtige zwieper. We speelden lastige ballen hoog waardoor anderen tijd kregen toe te snellen. Ook blokken aan het net lukte soms. Dat stemde tot tevredenheid.  Maar we hielpen de tegenstander ook regelmatig zelf in het zadel door onhandigheid of stomme ballen. Zoals elkaar in verwarring brengen, vergeten terug het veld in te komen nog trots na een goede service, of simpelweg gebrek aan techniek en aan routine. En dat natuurlijk net als we weer lekker voor stonden. Maar ook dan kwam er altijd weer een loeiharde service onze kant op die we met een hoge boog onder controle brachten en in drieën handig weg tikten. Of een lange rally waarin we met goed samenspel en reflexen van geen wijken wilde weten. En als wij dan de winnende klap of intikker produceerden keken we elkaar tevreden aan. En als het na een lange rally niet lukte, na even diep zuchten, ook.

Voor 152 punten gebruikten we 105 minuten, per minuut  1,45 punt, onze tegenstrevers maakten er jammer genoeg 10 meer, maar niet van hogere kwaliteit. Vaak een close finish. We sloegen minder hard en waren ook gemiddeld iets kleiner, maar minstens zo leip. Toen het erop zat waren we dan ook zeer tevreden omdat we ons dapper geweerd hadden. De dik verdiende bitterballen stonden dan ook voor ons op tafel terwijl de stand werd opgemaakt, maar wij hadden geen illusies. In de finale stonden gebruikelijke teams:  Hartenjagers Zaanstreek won van Capri Rotterdam na verlenging. Wij zagen dat vanuit de kantine en genoten van de versnaperingen.

Team: Ton,  Ron, Peet, Henk, Rob, Henry en Gerard

Coach & Begeleiding: Wim

Verslag: Rob

 

 

 

Volleybaltoernooi HTC Gouda en Omstreken

7 november 2015, de Revanche

 

Net terug uit Oostzaan van een gezellige, sportieve maar ook leerzame zaterdag stonden 7 november om 9.15 uur weer 8 liefhebbers klaar voor Sophia. Bekend ritueel: satelliet waarschuwen en op pad, bij de derde afslag vriendelijk: sla rechtsaf,  de Mitsubishi stuurt naar links. Voordeel was dat we op de heenweg een blik in de binnenstad van Gouda konden werpen terwijl we op de terugweg van de weilanden eromheen konden genieten.

Melden, koffie, omkleden en om 10.15 uur klaar voor de warming-up, dit keer door dezelfde mevrouw die ook de ontvangst deed. Naar later bleek hield zij ook (met een assistent) de standen bij, deed de aankondigingen en prijsuitreiking. Hulde voor deze duizendpoot.

15 Teams verdeeld over 3 poules, met daarna een vervolg met per poule de op 1, respect 2, 3, 4 en 5 geëindigden. Prijzen 3 bekers en 18 felbegeerde pakjes Goudse stroopwafels van sponsor ‘de Wafelwinkel van Markus’.

Half tien werd Haagse Bluf voor onze neus gezet. Gerenommeerd team met enkele stevige knapen erin. Het liep vanaf het begin goed. Handig samenspel, geconcentreerd blijven, de bal weg houden bij hun reuzen en met snelle reflexen reageren als er toch harde klappen door kwamen. Beide teams waren enigszins verbaasd toen bij het fluitsignaal 25-23 voor ons op het bord stond. Dik verdiend. Die lijn trokken we gelijk door. Phoenix Purmerend moest er met 36-16 aan geloven. Het ons onbekende Dio Ugchelen was ons vervolgens de baas, ondanks dat we zelfs een tijdje met 7 in het veld stonden. Lang waren we gelijkwaardig, maar zij zijn goede volleyers en bleken gelijkmatiger, terwijl wij af en toe slordig en niet op safe speelden. De vierde in de poule was de thuisploeg. Onze start was slecht, ongeconcentreerd, maar toen het ging lopen waren we heer en meester: 34-16.

Een prima resultaat in de eerste ronde, op doelsaldo bleken we tweede in de poule, eerste was Haagse Bluf (door ons wèl verslagen). Hierdoor zouden al 9 teams zeker achter ons eindigen. In het vervolg na de pauze dus met nummers 2 van poule B en C de stijd om plaats 4, 5 en 6. Eerste tegenstander bleek CardioSport Rijnmond. Sterk team, het leverde een mooie strijd op. Lange ralley’s met van hun kant harde klappen door ons beantwoord met slim geplaatste ballen. Ook aan het net stonden we ons mannetje. Doordat onze boog (nog) niet constant gespannen kan zijn werd het een nipte nederlaag. De laatste match was tegen Cardio Cracks. We weerden ons goed maar voor het eerst voelden we dat we niet echt een kans zouden hebben. Deels omdat wij af en toe een dip hebben en enkele vaardigheden missen, maar ook omdat zij een soepel spelend team zijn met meerdere sterke lange mensen waardoor de bal soms wel erg hard over het net kwam. We konden goed volgen en pakten mooie punten, maar bleven op afstand.

Eindresultaat een zesde plek èn een goed gevoel. Ook nu waren we zeer tevreden over de gezellige sportdag, extra was een onuitgesproken trots. Vandaag waren de inzinkingen niet doorslaggevend geweest, was de concentratie snel weer terug waardoor er minder overmoedige acties (missers) waren. Daarbij speelde de les van Oostzaan, maar ook het bij de les houden door onze playing coach een grote rol. Vandaag gold: wat we pakken konden hadden we ook, op het onmogelijke blijven we oefenen.

Voor de statistieken: in 90 minuten 152 punten voor en 133 tegen. In de finale won Oud Capri van OBHR.

Team: Gerard, Henk, Henry, Ronald, Ton, Rob, Patrick

Begeleiding en coach: Wim

Verslag: Rob

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *