Toernooi 6 april 2013

balspel

Volleybal-Toernooi De Meerbloem Zoetermeer, 6 april 2013

Om 11.00 precies stapten 8 liefhebbers in de twee ruime middenklassers voor het toernooi van de Meerbloem. Al bij het verlaten van de poort werd de raad van Eva direct in de wind geslagen en de avontuurlijke route genomen: langs Pijnakker met veel rotondes en een pittig stukje Rokkeveen. We waren ruim op tijd, kon ook niet anders met die snelheid.

Rustig omkleden en met wat ruilen om de maten optimaal te krijgen zaten de door mevrouw Bosboom fris gewassen tenues weer perfect. De prijs voor het best geklede team hadden we al binnen. Hoewel Wim het Haga veilig was uitgekomen mocht hij toch niet spelen, hij verzorgde de coaching en public relations. Of het kwam doordat we met een verjongde selectie aantraden of dat het voorjaar er aankwam, we voelden dat het een goede middag zou worden.

In de hal drie spelvelden, op het oog leken ze net iets breder dan het onze, of was dat de spanning? De 12 teams waren verdeeld in 2 poules van 6 waardoor of de ene poule speelde of de andere. Na 5 wedstrijden zou de stand per poule opgemaakt worden. Daaruit vloeiden voor iedereen kruisfinales voort en daaruit tot slot de laatste wedstrijdreeks om de uiteindelijke rangorde, dus ook de winnaar te bepalen. Per wedstrijd 15 minuten en dus nooit twee direct na elkaar. Een prima opzet. Maar natuurlijk eerst de warming-up op muziek.

De eerste tegenstander was HTG Leiden eo. Het liep gelijk prima. Hadden snel een voorsprong en wonnen met 30-24. Rob had bij de opslag moeite met de maten van het veld, maar de anderen serveerden sterk. Het samenspel liep goed en we maakten allerlei  soorten punten: van goede opslag tot slim geplaatste bal en af en toe een masselreflex. Ook verdedigend waren we sterk, met aan de basis de goede techniek van René en Patrick. Daarna troffen we Rijnmond 2. Het liep weer goed maar onze voorsprong was steeds niet zo heel groot en tegen het einde haalden ze ons in: 18-21 voor hun. We waren teleurgesteld dat het goede (samen)spel niet beloond werd en we tegen het eind toch wat wegzakten. Het was niet nodig geweest, dus het zou niet weer… maar we moesten ook erkennen dat zij goede volleyballers zijn die regelmatig een toernooi winnen. De derde partij was tegen RIS, een onbekende. En weer startten we prima, met verschillende sterke opslagseries, sterk verdedigen, ballen in drieën en goed afgemaakt. Kees pakte een opslag in een ongelofelijke duik waardoor de anderen geen fout meer dùrfden maken: 20-30 voor ons. Vervolgens stond Hartenjagers Zaanstreek voor onze neus. Kenden we als verliezend finalist van hun eigen toernooi dus een sterke tegenstander. Maar wij zaten in een flow (en hadden naast Wim ook Gerrit, Wim 2 en Nico als supporter.) Ondanks ons goede spel keken we toch vaak tegen een achterstand aan. Van sommige harde klappen hadden we echt niet terug en we hadden er ook best graag een of twee van die lange lummels bij willen hebben. Maar door stug geconcentreerd te blijven, onze techniek èn reflexen te benutten slopen we tegen het eind dichterbij. Ik zag kippenvel op hun armen maar we kwamen 1 punt te kort: 23-24. Hadden we een minuut extra gehad, hadden we ze in de pan gehakt dat zei onze trots en onze teleurstelling. De laatste poulewedstrijd was tegen Hart Nodig een onbekende. Onze sterke startopstelling betaalde zich direct uit: sterk serveren van René, Piet en Patrick, terwijl Kees, met de punt naar voren achter de aanval spelend een hele serie klappen van de tegenstander onschadelijk maakte, die vervolgens door de anderen, ieder op hun manier, natuurlijk in drieën, over het net gewerkt werden. Het gevolg: we liepen 8 punten uit en toen we wat dreigden in te zakken was de scheids zo verstandig om het einde te fluiten. 26-23 voor ons. Het gevoel dat we niet zomaar een team verslagen hadden bleek later, we hadden een finalist verslagen.

De voorronde zat er op en de eersten begonnen te vragen: komt er nog een wedstrijd??

En inderdaad. We werden (op doelsaldo) derde in de poule. De kruisfinale ging tegen Rijnmond 1. Familie van Rijnmond 2, die we al kenden, echte volleyers.

Het werd een mooie spannende strijd. De eerste fase was voor ons, met sterk spel door allemaal. Ron bleef als altijd de maten van het achterveld verkennen, Gerard de hoogte van het net. We scoorden 5 smashes en liepen 8 punten uit. Maar ook zij speelden sterk, smashten makkelijker dan wij en ze liepen langzaam in. De laatste 6 punten stonden we om beurten voor. Coach Wim had het niet meer. In het eindsignaal viel het winnende punt, voor hun: 23-24. Daardoor speelden wij de laatste om de 7de  plek (en niet om de 5de). De vraag “We zijn nu toch wel klaar??“ moest dus met nee worden beantwoord”. Weer was Rijnmond 2 de tegenstander, een oude bekende. Toen we in onze sterke basisopstelling klaar stonden en ik door het net omhoog keek schoten gelijk “Gullivers Reizen” door mijn hoofd. Netjes gezegd: hun midvoor was behoorlijk groot. Maar wij bleken een goed team. Rob begon met drie rake smashes, mogelijk gemaakt door een mooie opbouw vanuit de sterke verdediging. De tegenstander weerde zich ook goed, maar toen ook René en Patrick smashes plaatsten was er geen houden aan. De overmaat aan lengte van Rijnmond 2 werd door slim aanvallen en goed serveren (weer een serie van 5 door Piet en Ron), geneutraliseerd en na een spannend begin liepen we steeds verder weg. Revanche voor ons met 31-16. Er was enig ongeloof bij het horen dat we nu echt naar huis mochten, maar het zat er op.

In de finale werd Hart Nodig verslagen door Hartenjagers Zaanstreek met 29-19, maar wij gingen aan de cola met bitterballen.

Er heerst tevredenheid over ons spel, fanatiek maar voor de lol. Het leverde spannende wedstrijden op waarbij we het niet van onze lengte maar van de onverzettelijkheid moesten hebben. Het resultaat mocht er zijn. Het grootste compliment kwam uit de mond van non-playing captain Wim: Het was zo spannend dat hij zich geen moment verveeld had, (hij vergat soms zelfs te fotograferen). De avontuurlijke rotonde race als  terugtocht kwam daar als toetje nog bovenop.

 

Team: Gerard, Kees, Patrick, Piet, René, Ron, Rob,

Coach&kleding Wim,

6 april 2013 Verslag: Rob